«Ο αγώνας για το περιβάλλον αποκτά δυναμική και αποτελεσματικότητα όταν εντάσσεται στη δράση για τη δημιουργία των πολιτικών προϋποθέσεων για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης που καθορίζεται αποκλειστικά και μόνο από τα συμφέροντα των εργαζομένων. Το ερώτημα με τα μονοπώλια ή με το λαό αφορά και το περιβάλλον. Η μεγάλη πλειοψηφία των περιβαλλοντικών προβλημάτων συνδέονται με το πρόβλημα της ιδιοκτησίας της γης, με το πρόβλημα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος σε τομείς στρατηγικής σημασίας, γενικότερα με το πρόβλημα της μετατροπής σε λαϊκή περιουσία του πλούτου που παράγεται και διαμορφώνεται σε ΑΕΠ».

Τα παραπάνω ξεκαθάρισε η Αλέκα Παπαρήγα στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε χτες στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάζοντας τις θέσεις του Κόμματος, τις εκτιμήσεις, τις προτάσεις και τις παρεμβάσεις του για μια σειρά προβλήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον και την προστασία του. Αποσπάσματα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σ’ αυτή τη συνέντευξη παραθέτουμε στη συνέχεια.

«Επιτρέψτε μου αρχικά να κάνω ένα σχολιασμό ορισμένων συνθημάτων της προεκλογικής περιόδου.

Η ΝΔ ανάμεσα σε άλλα συνθήματά της - συγκράτησα για τις ανάγκες της συνέντευξης ένα - λέει: Λαϊκισμός ή υπευθυνότητα. Βεβαίως το λαϊκισμό μπορεί να τον απευθύνει στο ΠΑΣΟΚ για τις δημαγωγικές του θέσεις. Ομως, εμείς θεωρούμε ότι αυτό τον όρο, λαϊκισμό, τον απευθύνει και στο λαό. Η ΝΔ ούτε μία ούτε δύο ούτε τρεις ούτε δέκα φορές μόνο, βαφτίζει λαϊκισμό τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων που ζητούν δουλειά, ανθρώπινους μισθούς, μεροκάματα, ανθρώπινες συντάξεις, Παιδεία, Υγεία, προστασία του περιβάλλοντος, τα συγκεκριμένα αιτήματα που οι εργαζόμενοι προβάλλουν στους αγώνες τους. `Η και σε μας πολλές φορές το έχει πει, όταν αναφερόμαστε στις δικές μας θέσεις, βάζει μια ταμπέλα λαϊκισμός και δείχνει μ’ αυτό το σύνθημα την ουσία της πολιτικής της.

Βεβαίως, η ΝΔ είναι υπεύθυνο κόμμα, αλλά την υπευθυνότητά της την αντιλαμβάνεται απέναντι στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, απέναντι στην ΕΕ, απέναντι στο ΝΑΤΟ, απέναντι στο στρατηγικό της εταίρο τις ΗΠΑ. Το δίλημμα που θέτει είναι ψεύτικο και παραπλανητικό.

Το ΠΑΣΟΚ έριξε το σύνθημα: Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε. Επίσης είναι παραπλανητικό, ψεύτικο και κινδυνολογικό σύνθημα. Οταν λέει αλλάζουμε, ένα πράγμα μόνο εννοεί, να φύγει η ΝΔ από την κυβέρνηση και ν’ ανέβει το ΠΑΣΟΚ. Αυτό για μας δεν έχει καμία σχέση με την αλλαγή. Αυτό το έργο το έχουμε δει και στο παρελθόν. Κι αν θέλετε, η μόνη φορά που μπορούσε κανείς να ελπίζει σε κάποια αλλαγή ήταν το 1981, αλλά αυτή η αλλαγή, το ραντεβού με την ιστορία ξέμεινε, ακυρώθηκε.

Βουλιάζουμε. Εμείς δε συμφωνούμε ότι βουλιάζει ο λαός.

Ο λαός δεν πρόκειται να βουλιάξει. Αναμφισβήτητα αν ο λαός δε βγει στο προσκήνιο αποφασιστικά, με ταξικούς αγώνες, με κοινωνική συμμαχία, με συμμαχία και συσπείρωση όλων των δημοκρατικών δυνάμεων που υπάρχουν στην κοινωνία, μαζί με τους κομμουνιστές χέρι χέρι, η καθημερινή ζωή των εργαζομένων θα γίνεται όλο και χειρότερη.

Εκείνοι που δεν πρόκειται να βουλιάξουν είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι και η κερδοφορία. Θα συγκεντρωθεί απλώς το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς σε ακόμα λιγότερους και ο εργαζόμενος λαός, η εργατική τάξη, οι μικροί επιχειρηματίες, η φτωχή αγροτιά θα αγκομαχούν.

Εμείς πιστεύουμε ότι ο λαός θα ανακαλύψει τη δύναμή του, θα τη βγάλει μάλλον στην επιφάνεια και τα επόμενα χρόνια ούτε η υπευθυνότητα της ΝΔ μπορεί να λάμψει ούτε η αλλαγή του ΠΑΣΟΚ».

Η ομιλήτρια, σημειώνοντας ότι το ΚΚΕ έχει στο επίκεντρο της δράσης του την προστασία του περιβάλλοντος, παρουσίασε την αναφορά που γίνεται στη διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τις ευρωεκλογές που κυκλοφόρησε πέρσι και επικαιροποιήθηκε πριν λίγους μήνες με αφορμή την κρίση. Το ΚΚΕ, λοιπόν, στη διακήρυξή του ξεκαθαρίζει το πλαίσιο:

«Ναι στην προστασία του περιβάλλοντος, κόντρα στην υποταγή του στα μονοπώλια και το σιδερένιο νόμο του καπιταλιστικού κέρδους.

Οργάνωση της λαϊκής πάλης ενάντια στις διεθνείς συμφωνίες, στη δήθεν “πράσινη περιβαλλοντική πολιτική” της ΕΕ, στους θεσμούς και τους νόμους, που στην ουσία καταστρέφουν το περιβάλλον, και στην πολιτική που προστατεύει τη μεγάλη ατομική ιδιοκτησία στη γη, στις πλουτοπαραγωγικές πηγές, στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής.

Στο επίκεντρο πάλης του ΚΚΕ βρίσκονται οι πάσης φύσεως καταστροφές που έχει υποστεί το περιβάλλον και οι συνέπειες από αυτές στα λαϊκά στρώματα: Τα μολυσμένα νερά του Ασωπού, των άλλων ποταμών, λιμνών και θαλασσών. Τα καμένα δάση σε όλη την Αττική, στις άλλες περιοχές της χώρας. Οι κατεστραμμένοι αγρότες σε Ηλεία, Μεσσηνία, Εύβοια και όχι μόνο μετά από τις μεγάλες πυρκαγιές. Το υπερβεβαρημένο περιβαλλοντικά Θριάσιο Πεδίο. Η βλαβερή για τη δημόσια υγεία ατμόσφαιρα στην Αθήνα, σε άλλα αστικά κέντρα, όπου έχει εξαφανιστεί κάθε υποψία πνεύμονα πρασίνου. Ο αποκλεισμός της λαϊκής οικογένειας από τις παραλίες σε αστικά κέντρα και νησιά.

Οι πόλεμοι των μονοπωλίων και των κυβερνήσεών τους, των διαφόρων ενώσεων και των συμμαχιών τους είναι τα μεγαλύτερα εγκλήματα, γιατί καταστρέφουν την ίδια την ανθρώπινη ζωή. Το ίδιο συμβαίνει με τις διοξίνες, τη μείξη καρκινογόνων ουσιών με βρώσιμες ουσίες, για τα οποία ευθύνονται οι βιομηχανίες τροφίμων, που αποκομίζουν αμύθητα πλούτη. Ρύποι και απορρίμματα γίνονται εμπορεύματα με σκοπό το κέρδος.

Η διεκδίκηση πόρων για ανακύκλωση, για φίλτρα και άλλα τεχνικά μέτρα στις βιομηχανίες, για αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά, αντιπυρικά έργα».

Παρουσιάζοντας τις θέσεις του ΚΚΕ για τα πιο βασικά και επίκαιρα προβλήματα, η Αλέκα Παπαρήγα αναφέρθηκε αναλυτικά στη Συνθήκη του Κιότο και το εμπόριο ρύπων, στην αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», στο ενεργειακό μείγμα της χώρας και τις συνέπειές του στο περιβάλλον, στο Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής και σε ζητήματα που αφορούν στη Θεσσαλονίκη, όπως το περιαστικό δάσος Σέιχ Σου, τη λίμνη Κορώνεια και τη διαχείριση των υδατικών πόρων, τη διαχείριση των απορριμμάτων, την αντιπλημμυρική και αντισεισμική θωράκιση, τα μεγάλα έργα.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΚΙΟΤΟ: Η συμφωνία της υποκρισίας και του εμπορίου ρύπων.

«Το “εμπόριο των ρύπων” ή όπως ολοκληρωμένα λέγεται το “εμπόριο των δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου”, το οποίο αποτελούσε και αποτελεί πλαίσιο δράσης των πολιτικών κομμάτων στη χώρα μας, και της μεγάλης πλειοψηφίας των οικολογικών οργανώσεων που διασυνδέονται με τις γνωστές μας ΜΚΟ, συνιστά το πιο υποκριτικό και επικίνδυνο μέρος της Συνθήκης του Κιότο. Το ότι δεν υπογράφτηκε από τις ΗΠΑ δε συνιστά απόδειξη της προοδευτικότητάς του. Σε καμιά περίπτωση δεν οδηγεί - ήδη υπάρχουν αποδείξεις - στην καταπολέμηση, ούτε καν στο μετριασμό του φαινομένου. Πώς θα μπορούσε άλλωστε αφού οποιοσδήποτε περιορισμός των εκπομπών που θα μπορούσε να επιτύχει ή και να υποστεί εκ των πραγμάτων, μια επιχείρηση (π.χ. μείωση της παραγωγής της) δεν αποτελεί κέρδος για τον πλανήτη. Για τον απλούστατο λόγο ότι στην ποσότητα CO₂ που “εξοικονομεί” μια επιχείρηση, σε σχέση με το όριο που της έχει τεθεί (στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Κατανομής των δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου), την πουλάει σε άλλη επιχείρηση, η οποία έτσι μπορεί να εκπέμψει την ποσότητα αυτή επιπλέον του ορίου που της έχει τεθεί. Το εξωφρενικό στην υπόθεση αυτή είναι ότι η ποσότητα αυτή θεωρείται ως μηδέποτε εκπεμφθείσα!

Τα μέτρα που προτείνει το ΚΚΕ για τη μείωση των εκπομπών CO₂ είναι η αξιοποίηση των επιτευγμάτων και συμπερασμάτων της επιστήμης και της τεχνολογίας:

– Πολιτικές και μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας.

– Ουσιαστικός περιορισμός των ενεργειακών απωλειών και της σπατάλης, προώθηση της συμπαραγωγής (π.χ. συστήματα τηλεθέρμανσης).

– Βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των θερμικών εγκαταστάσεων.

– Βελτίωση της ποιότητας των διαθέσιμων ορυκτών καυσίμων.

– Εφαρμογή βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών στη βιομηχανία, στις μεταφορές και ιδιαίτερα στην παραγωγή ενέργειας σχετικά με την αξιοποίηση του εγχώριου λιγνίτη, ώστε η εκπομπή ρύπων, ανά διατιθέμενη στο δίκτυο μονάδα ηλεκτρικής ενέργειας, να είναι η ελάχιστη δυνατή.

– Σχεδιασμένη και ορθολογική ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) με σεβασμό στο περιβάλλον, μακριά από κάθε απόπειρα παράδοσης στους ιδιώτες τομέων της ηλεκτροπαραγωγής και με ποσοστό συμμετοχής στο ενεργειακό μείγμα τέτοιο, ώστε να μη διαταράσσεται η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού και να μην πλήττεται το λαϊκό εισόδημα.

– Ανάπτυξη των δασών και των άλλων εκτάσεων του πράσινου, προστασία του φυτοπλαγκτόν των θαλασσών, ώστε να αυξηθεί η ποσότητα του κατακρατούμενου ατμοσφαιρικού CO₂ (φωτοσύνθεση).

– Ορθολογική διαχείριση των στερεών αποβλήτων (μείωση, ανακύκλωση, εγκαταστάσεις εύλογου μεγέθους, σταθμοί μεταφόρτωσης) με στόχους αιχμής, ως προς τις κλιματικές αλλαγές, την αποκατάσταση των ανεξέλεγκτων χωματερών, τη μεθοδική συλλογή και ενεργειακή αξιοποίηση του βιοαερίου (55% περίπου μεθάνιο) και τον αποκλεισμό της καύσης».

«Είμαστε κατά της λεγόμενης αρχής “ο ρυπαίνων πληρώνει”, πράγμα που αποδεικνύει ότι είναι μύθος η πολιτική της ΕΕ.

Η αρχή της ΕΕ “ο ρυπαίνων πληρώνει”, στο όνομα της οποίας πίνουν νερό τα κόμματα του “ευρωμονόδρομου” και οι πολυποίκιλες “οικολογικές οργανώσεις”, όπως αυτοπροσδιορίζονται, επίσης δεν έχει καμιά σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος και κυρίως την κατάργηση της αιτίας που το αναδεικνύει μείζον ζήτημα, δίπλα στα μεγάλα και οξυμένα εργασιακά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα τα οποία ταλανίζουν την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα γενικότερα.

Η αντίθεσή μας ξεκινάει από την ιδεολογικοπολιτική βάση της αρχής αυτής και προχωρά στο πώς εννοείται αλλά και πώς εφαρμόζεται στα (καπιταλιστικά, μη το ξεχνάμε) κράτη - μέλη της ΕΕ.

Ιδεολογικοπολιτικά, με τη βοήθεια και της τεράστιας προπαγάνδισής της από τα ευρωενωσιακά και εθνικά όργανα και τις δήθεν ΜΚΟ διαμορφώνει στο λαό αντίληψη για το αναπόφευκτο δήθεν της ύπαρξης του “ρυπαίνοντος” ως “αναγκαίου κακού”. Που αρκεί να πληρώσει για να “τακτοποιηθεί” το πρόβλημα.

Δίνει άλλοθι στα κρατικά όργανα να διατυμπανίζουν την αυστηρότητά τους, την οποία εξαντλούν με την επιβολή διοικητικών προστίμων συμβολικού ύψους, και αυτά χωρίς τα περισσότερα να εισπράττονται. Αυτά τα πρόστιμα δεν πρόκειται να συμμορφώσουν τους ιδιοκτήτες των βιομηχανικών συγκροτημάτων που άλλωστε το κόστος τους δεν επηρεάζει την κερδοφορία.

Η “αρχή” εφαρμόζεται με τέτοιο τρόπο ώστε το κόστος της ρύπανσης να μεταφέρεται τελικά στα λαϊκά στρώματα. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις το κόστος αγοράς του δικαιώματος εκπομπής ρύπων από τη ΔΕΗ, το κόστος της ανακύκλωσης των απορριμμάτων συσκευασίας, η αύξηση (ή επιβολή ειδικού χαρατσιού) της τιμής του νερού σε περιπτώσεις λειψυδρίας (σ’ αυτή την περίπτωση τα λαϊκά στρώματα θεωρούνται ευθέως ως “ρυπαίνοντες”", η επιβολή “πράσινου τέλους”, αλλιώς “πράσινης φορολογίας” που καταλήγει στους εργαζόμενους, ο επιμερισμός των “ανταποδοτικών τελών καθαριότητας” με βάση την ποσότητα των σύμμεικτων απορριμμάτων που πετάει στους κάδους το κάθε νοικοκυριό (πολύ συχνά ακούγεται τώρα τελευταία), κ.ά. Και κατά κανόνα τα μεγάλα έσοδα που συγκεντρώνονται δίνονται σαν “κίνητρα”, χάρισμα, στα ευρωενωσιακά μονοπώλια για να προωθήσουν αντιρρυπαντικές τεχνολογίες. Με άλλα λόγια, η “αρχή” αυτή σημαίνει στην πράξη “ο ρυπαίνων πληρώνεται και ο ρυπαινόμενος πληρώνει”», σημείωσε.

Αναφερόμενη στο ενεργειακό μείγμα της χώρας και τις συνέπειές του στο περιβάλλον, ξεκαθάρισε τα γενικά κριτήρια που πρέπει να υπηρετούνται:

«– Η εξασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού της χώρας ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ με την προστασία του περιβάλλοντος.

– Η προστασία του λαϊκού εισοδήματος.

– Η σταθερή, όλες τις εποχές του χρόνου, κάλυψη των τοπικών και εθνικών ενεργειακών αναγκών (π.χ., και όταν δε φυσάει και όταν δεν έχει ηλιοφάνεια και όταν υπάρχει σχετική ξηρασία)».

Και εξειδίκευσε την πρόταση του ΚΚΕ για την ικανοποίηση του παραπάνω πλαισίου ιεραρχώντας:

«1. Την αξιοποίηση εγχώριων πηγών, προσδιορίζοντας τις κατάλληλες χρήσεις - περιοχές - τεχνολογίες, τα μεγέθη, με βάση τα προαναφερθέντα κριτήρια. Την αξιοποίηση των λιγνιτικών κοιτασμάτων της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης με φιλικές προς το περιβάλλον μονάδες ηλεκτροπαραγωγής. Την αξιοποίηση κοιτασμάτων πετρελαίου, που δεν κρίθηκε κερδοφόρα η εξόρυξή τους από ιδιωτικούς καπιταλιστικούς ομίλους, ιδιαίτερα σήμερα, σε συνθήκες ανόδου της τιμής του πετρελαίου και βελτίωσης των τεχνολογιών εξόρυξης.

2. Τη συστηματική έρευνα για εξεύρεση νέων πηγών (π.χ. πιθανά κοιτάσματα σε Ιόνιο, Αιγαίο, κλπ.) και αξιοποίηση των τεχνολογιών με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας, την αύξηση του βαθμού ενεργειακής αυτοδυναμίας.

3. Τη διακρατική αμοιβαία επωφελή συνεργασία σε τομείς, όπως:

– Η αξιοποίηση και ανάπτυξη δικτύων - αγωγών μεταφοράς ενεργειακού προϊόντος με προϋποθέσεις που συνδυάζουν το αμοιβαίο όφελος διαφορετικών κρατών από τις οικονομίες κλίμακας με τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στη διαχείριση του εγχώριου προϊόντος.

– Η μεταφορά τεχνογνωσίας και η ανάπτυξη εγχώριας ερευνητικής δραστηριότητας.

– Η καλύτερη διαχείριση του προβλήματος των εισαγωγών καυσίμων και γενικότερα των όρων διεξαγωγής του εξωτερικού εμπορίου».

«Για να ανοίξουμε το δρόμο των ριζικών ανατροπών προβάλλουμε τους διεκδικητικούς στόχους:

α. Αντικατάσταση παλαιών μονάδων από σύγχρονους λιγνιτικούς σταθμούς με τεχνολογίες δέσμευσης του διοξειδίου του άνθρακα και με αυξημένο βαθμό απόδοσης. Διατήρηση του λιγνίτη στο σημερινό ποσοστό στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας για την επόμενη εικοσαετία.

β. Αμεση αντικατάσταση των ηλεκτροστατικών φίλτρων σε υπάρχουσες μονάδες και εγκατάσταση σύγχρονου συγκροτήματος αποθείωσης καυσαερίων.

γ. Αξιοποίηση του υδάτινου δυναμικού της περιοχής με κρατικά υδροηλεκτρικά έργα, που συμβάλλουν ταυτόχρονα στην άρδευση αγροτικών εκτάσεων και στην παροχή αντιπλημμυρικής προστασίας. Ενίσχυση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα ηλεκτροπαραγωγής της χώρας.

δ. Εργα μετατόπισης και υπογειοποίησης δικτύων μεταφοράς υπερυψηλής και υψηλής τάσης σε κατοικημένες περιοχές για την προστασία της δημόσιας υγείας.

ε. Σχεδιασμός χρήσεων γης και χωροθέτησης των νέων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής σε μεγάλη απόσταση από περιοχές κατοικίας με γνώμονα τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας και ασφάλειας.

στ. Προσανατολισμός της αξιοποίησης του φυσικού αερίου κυρίως για οικιακή χρήση και όχι για ηλεκτροπαραγωγή.

Ο διάλογος με τους δημοσιογράφους

Μετά την παρουσίαση των θέσεων του ΚΚΕ από την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ ακολούθησε πλούσιος διάλογος με τους δημοσιογράφους:– Ιων Τσώχος (Αγγελιοφόρος): «Αναφερθήκατε στα πεπραγμένα όλης της δουλειάς που γίνεται στις ΚΟ και στις θέσεις του ΚΚΕ για την οικολογία. Παρ’ όλα αυτά, βλέπουν ότι αυτές, κατά κάποιον τρόπο, δεν προβάλλονται πολύ. Αλλο είναι το κόμμα που έχει πάρει την οικολογική ταμπέλα και ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις και άλλο κόμμα είναι αυτό που λέει ότι είναι η οικολογική δύναμη της δράσης και της πράξης. Θα ήθελα τη δική σας άποψη γι’ αυτά».

– Α. Π.: «Καταρχήν, όταν στάθηκα σε αυτό το σημείο είναι γιατί πριν πέντε χρόνια, πριν έξι χρόνια είχαμε δραστηριότητα, η δραστηριότητα όμως αυτή πήγαινε εκεί που ήταν ένα οξυμένο πρόβλημα και δεν είχε αποκρυσταλλωθεί σε ολοκληρωμένα τοπικά προγράμματα θέσης και παρέμβασης. Εμείς δεν κάνουμε αυτοδιαφήμιση, ούτε ποτέ έχουμε πει ότι έχουμε φτάσει στο απόγειο της προσφοράς μας σε όλα τα ζητήματα. Διαπιστώνουμε, εξετάζοντας τα θέματα. Μάλιστα, πρόσφατα είχαμε συνέδριο. Εκεί υπάρχει μια εκτίμηση - εάν θυμάμαι καλά - ότι μετριάσαμε τις αδυναμίες μας, αντιμετωπίσαμε τις αδυναμίες μας σε αυτόν τον τομέα, ενώ - αν θέλετε - λέμε λιγότερα απ’ όσο θα έπρεπε στον τομέα του πολιτισμού. Αυτά τα έχουμε γράψει.

Και εάν μίλησα για την ευχάριστη έκπληξη δεν είναι ότι ήμουν άσχετη με αυτά. Είναι, όμως, άλλο πράγμα να παίρνεις τηλέφωνο μια οργάνωση και να βλέπεις ότι εμπλουτίζει τις θέσεις της. Δεν είναι ίδιες οι θέσεις της οργάνωσης της Θεσσαλονίκης με αυτές που είχε πριν τρία τέσσερα χρόνια. Τις αναπτύσσει, τις εμπλουτίζει, τις βαθαίνει. Και όταν τα δεις όλα μαζί τότε συνειδητοποιείς ότι αυτό που στο συνέδριο είπαμε είναι μια πραγματικότητα. Δεύτερον: Εχουμε και δράση, δεν τα έχουμε στα χαρτιά. Και νομίζω ότι εδώ στη Θεσσαλονίκη θα ξέρετε ποιες είναι οι δραστηριότητές μας.Να σας πω κάτι. Οταν ξεκίνησε πρώτο το Κόμμα - και θα επιμείνω κόντρα σε ό,τι προβάλλεται - για τη Βιστονίδα. Ξεκινήσαμε απ’ το ότι η λίμνη δεν μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί. Ξεκινήσαμε απ’ το πρόβλημα, είδαμε το περιβαλλοντικό. Αξιοποιήσαμε και την απόφαση της ΕΕ για το σχετικό θέμα. Να σας πω. Γιατί δεν προβάλλονται αυτά; Εσείς είσαστε οι άνθρωποι των μέσων ενημέρωσης, εσείς θα απαντήσετε. Να πω, όμως, και μια άλλη πλευρά. Εμείς δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να κάνουμε αυτοδιαφήμιση για ψήφους. Αισθανόμαστε την ανάγκη να λογοδοτήσουμε στο λαό τι κάναμε και όταν κάπου έχουμε ένα μείον πρέπει να το ομολογήσουμε. Αυτό κάνουμε.

Εμείς δε θεωρούμε την οικολογία ή το φεμινισμό μια μόδα, ένα αξεσουάρ που το φοράς όπως το μαντίλι για να πει εγώ τώρα είμαι ανανεωτής. Δεν το βλέπουμε έτσι. Εάν έχουμε και ελλείψεις στην προβολή του έργου μας, μπορεί και να έχουμε, αλλά να πλασάρουμε τον εαυτό μας με διάφορα μοντέλα ή να λέμε το μοντέλο ανάπτυξης, δεν μπορούμε να το πούμε για να γίνουμε αρεστοί. Δε φταίει το μοντέλο, φταίει η ίδια ανάπτυξη, ο χαρακτήρας, ο σκοπός της ανάπτυξης και ποιος τη χαράζει τη γραμμή της».

– Ιων Τσώχος (Αγγελιοφόρος): «Για τις άλλες δύο δυνάμεις ένα σχόλιο».

– Α. Π.: «Εκανα. Η οικολογία ούτε δείχνει ότι είσαι ανανεωτής, ούτε δείχνει ότι είσαι οικολογικός. Δε λέει τίποτα, τώρα οικολόγοι είναι όλοι. Η ΕΕ δίνει μεγάλη σημασία στην οικολογία, οι τράπεζες πριμοδοτούν τα οικολογικά προγράμματα. Ολοι έχουν την ανάγκη να βάλουν το μανδύα της οικολογίας. Εμείς όταν λέμε ανάπτυξη εννοούμε και οικολογία. Τι να κάνουμε τώρα; Να πω και κάτι που το θυμήθηκα τώρα. Μου έλεγε ένας Ελληνας, ο οποίος ζει 49 χρόνια στη Γαλλία και ασχολείται με το νερό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος, ζει στη νότια Γαλλία. Καλή του ώρα. Καλός φίλος των φοιτητικών χρόνων. Ασχολείται με τέτοια θέματα στην νότια Γαλλία και στην Ελλάδα έχει αναλάβει έργα.

Μου έλεγε, απ’ τις μελέτες που έχει κάνει, ότι το πρόβλημα με το νερό και τα υπόγεια νερά ξεκίνησε στην Ελλάδα, σιγά - σιγά, με την αλλαγή των καλλιεργειών. Μου λέει, έχεις σκεφτεί ποτέ ότι η μείωση της ελαιοπαραγωγής έπαιξε ρόλο και σε αυτό, η αλλαγή καλλιεργειών; Δηλαδή, το μεγάλο πρόβλημα του νερού πάει πιο βαθιά. Πραγματικά, το αγροτικό ζήτημα, που υπάρχει στην Ελλάδα σήμερα, συνδέεται και με το νερό. Και συνδέεται και με τα λιπάσματα και με τα φυτοφάρμακα και με τις πολυεθνικές που μας πλασάρουν διάφορα φυτοφάρμακα. Μόνο φυτοφάρμακα; Και τις αρρώστιες. Η ίδια εταιρεία που βγάζει τα φυτοφάρμακα έχει και παράσιτα».

Οποιος θέλει να βρει αν μπήκε πολιτικό χρήμα στο χώρο του το βρίσκει

– Θεόφιλος Σιχλετίδης («Μακεδονία»): «Σχετικά με την υπόθεση της SIEMENS, τι εκτιμάτε; Πώς εξαφανίζονται τα στελέχη της εταιρείας που μάλλον θα μπορούσαν να δώσουν απαντήσεις για το πού πήγαν τα λεφτά».

– Α. Π.: «Πολιτική πείρα έχουμε. Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια. Εμείς είχαμε πει από την αρχή. Πρώτον, ότι θα εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες να γίνει εξεταστική επιτροπή. Οτι θέλουμε να βρεθεί πού πήγε και το πολιτικό χρήμα, όταν γίνεται λόγος για δύο κόμματα που τα έπιασαν. Βλέπετε στους προϋπολογισμούς που δίνουνε και τους βάζουνε και στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, δε γράφουν τέτοια. Λέει δεν τα βρήκαμε πού πήγε το 1 εκατομμύριο. Και δεν έγινε καμία συζήτηση γι’ αυτό. Οταν λέει δεν τα βρήκα στα βιβλία δεν είναι απάντηση. Αν συνέβαινε αυτό το πράγμα στο Κόμμα έχουμε και κομματικά δικαστήρια που είναι πολύ πιο διαφανή από τη διαφάνεια που λένε οι άλλοι. Δεν υπήρχε περίπτωση.

Εγραψε μια εφημερίδα ότι κάποια βουλευτής του ΚΚΕ - μην το αναπαράγετε σαν σκάνδαλο - πήρε δώρο από τη Siemens πλυντήριο. Και ξέρετε τι κάναμε, που ήταν και προσβλητικό; Πήραμε τηλέφωνο όλες τις βουλευτίνες. Καμία δεν είχε Siemens. Και τους είπαμε μη μας παρεξηγείτε. Πρέπει να το ψάξουμε. Κι εγώ είπα, ξέρετε εγώ δεν έχω Siemens. Γιατί λες ας πούμε τι μπορεί να συνέβη, κάποιος μπορεί να έστειλε ένα δώρο, ένας αντιπρόσωπος που να ήταν και γνωστός σου.

Οποιος θέλει να βρει το πολιτικό χρήμα αν μπήκε στο χώρο του το βρίσκει. Θα κουκουλωθεί η ιστορία. Οταν η γερμανική Δικαιοσύνη δίκασε τον Σίκατζεκ και είναι ελεύθερος, καταλαβαίνετε τώρα τι θα γίνει με τους άλλους. Πταισματάκι θα πάει. Και βεβαίως ευθύνη έχει εδώ και η ελληνική Δικαιοσύνη.

Αυτή η εφημερίδα που έγραψε για τη Siemens, που έγραψε για το ΚΚΕ, είναι σοβαρή εφημερίδα. Για να δείτε, δηλαδή, πόσο σοβαρές είναι καταγγελίες και οι πληροφορίες. Αφού σου λέει βρέθηκε ένας βουλευτής της ΝΔ και ένας του ΠΑΣΟΚ με υλικά απ’ τη Siemens, ας ρίξουμε τώρα και τα πλυντήρια στις βουλευτίνες του ΚΚΕ. Για να πούμε όλοι ίδιοι είναι».

Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας

– Νίκος Ρούμπος («Ελευθεροτυπία»): «Επειδή είχατε καταγγείλει ότι περιμένατε προβοκάτσια. Πιστεύετε ότι έχει φύγει αυτός ο κίνδυνος ή εξακολουθεί να υπάρχει;»

– Α. Π.: «Νομίζω ότι σα δημοσιογράφος πρέπει να αναγνωρίζεις, τι σημαίνει προβοκάτσια. Εχει ξεκινήσει η νέα φάση. Δεν αναγνωρίζεις την προβοκάτσια; Προβοκάτσια σημαίνει, όταν κάποιος λέει χοντρά ψέματα, και τα χρησιμοποιεί προεκλογικά. Γιατί δε λεγόντουσαν πριν 6 με 7 μήνες; Πώς γίνεται, κατά σύμπτωση, στην προεκλογική περίοδο του 2007, εθνικές εκλογές - τα ίδια πράγματα βγαίνουνε, δε βγαίνει και τίποτε καινούριο, “βγαίνει”…, δηλαδή “χαλκεύεται” - πώς γίνεται δηλαδή, να έχω ένα στοιχείο για ένα πρόσωπο, για ένα κόμμα, να το έχω προ πολλού και να το ρίξω προεκλογικά; Εκτός αν το έδωσαν τώρα οι μέντορες που ετοιμάζουν τις προβοκάτσιες, δεν ξέρω… Αλλά, θα την πληρώσουν ακριβά. Ξέρετε, ως Κόμμα αλίμονο, αν είχαμε εκδικητικό πνεύμα. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει και να ξεχνάμε. Δεν ξεχνάμε».

– Ιων Τσώχος («Αγγελιοφόρος»): «Να προεκτείνω λίγο την ερώτηση του συναδέλφου, όσον αφορά στο ζήτημα της προσφυγής σας στη Δικαιοσύνη. Εξετάζετε το ζήτημα να προσφύγετε στη Δικαιοσύνη κατά συγκεκριμένων προσώπων και συγκεκριμένων κομμάτων; Εχουμε κάτι νεότερο σε αυτό το θέμα;»

– Α. Π.: «Γιατί διαβάζετε τις δηλώσεις μας αποσπασματικά; Καταρχήν, είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας. Οχι σε προεκλογική περίοδο, όμως. Εμείς δεν κάνουμε αυτό που κάνουν οι άλλοι. Πολύ περισσότερο, δε θέλουμε να συμβάλουμε στον αποπροσανατολισμό. Γιατί τα άλλα κόμματα δε θέλουν να συζητήσουμε για την ΕΕ. Τι λέει η Συνθήκη της Λισαβόνας. Θέλουν να συζητάμε αυτά: Η “ρεμούλα”, “είστε κλέφτες”, “όχι, εσείς είστε κλέφτες”, όχι εκείνο, όχι το άλλο. Εμείς, τι είπαμε; Οτι είμαστε εναντίον την ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής, και της πολιτικής αντιπαράθεσης. Δεν είναι στο φόρτε μας αυτά. Μια φορά το κάναμε και τρεις, τέσσερις μήνες μετά, όταν έλεγαν ότι κάναμε εμπόριο όπλων και ναρκωτικών στη νότιο Αφρική. Και είπαμε, τι θέλετε; Θέλετε να προσφύγουμε στη Δικαιοσύνη; Θέλετε να παίξουμε ξύλο; Τι θα κάνουμε, πώς θα τα χειριστούμε τα ζητήματα, αυτό θα το δούμε. Πάνω από όλα, όμως, εμείς θέλουμε στοιχεία. Παρανομίας στοιχεία. Δηλαδή, ότι πήραμε μίζες, ότι είμαστε μέτοχοι της “Ντόιτσε Τέλεκομ”. Και αναρωτιέμαι. Γιατί ζητάτε από εμάς να απαντήσουμε; Αυτοί, που θέλουν, να πάνε να βρουν ποιοι είναι οι μέτοχοι στην εταιρεία Γερμανός ή στον ΟΤΕ ή στη “Ντόιτσε Τέλεκομ”. Αυτοί πρέπει να πάνε. Και ξέρετε ότι μπορούν να βρεθούν τα στοιχεία των μετοχών. Γιατί δεν πάνε; Δεν τολμάνε να πάνε εκεί. Γιατί ο στόχος τους είναι το ΚΚΕ».

– Γιώργος Κατσιάνης (Δημοτική Τηλεόραση TV 100): «Το προηγούμενο διάστημα, το ΚΚΕ είχε γίνει στόχος κάποιων από την πλευρά στελεχών του ΠΑΣΟΚ, και ειδικότερα του Θεόδωρου Πάγκαλου. Πιστεύετε ότι αυτή η έκφραση όλη είχε ιδεολογική διαφοροποίηση που δημοσιοποιήθηκε από την πλευρά κάποιων στελεχών του ΠΑΣΟΚ ή στόχευε στη μετατόπιση κάποιων ψηφοφόρων που κινούνται στο χώρο σας και σκέφτονται να μετακινηθούν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ ή και το αντίστροφο;».

– Α. Π.: «Στην πολιτική αντιπαράθεση είναι απολύτως νόμιμο να θες να συγκρατήσεις τις διαρροές, και, μάλιστα, προς το ΚΚΕ, γιατί, όπου αλλού πάνε οι διαρροές, μετά ξαναγίνεται η “μετάγγιση αίματος”. Ετσι έχει δείξει η ζωή. Είναι εντελώς νόμιμο να θέλει να κρατήσει τους ψηφοφόρους του. Αυτό δεν είναι αντικομμουνισμός. Εμείς θέλουμε να πάρουμε ψηφοφόρους, να το ξεκαθαρίσουμε, εργατολαϊκά στρώματα από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Δεν το κρύβουμε. Το θέμα είναι ότι δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις βρώμικα μέσα γι’ αυτό. Αυτό είναι το θέμα. Δεν μπορεί να έχεις αυτή τη στρατηγική. Αυτή η στρατηγική πάντα ακολουθείται από το 1918 που ιδρύθηκε το Κόμμα μέχρι σήμερα, τα ίδια λέγονται. Η ίδια στρατηγική, μόνο αλλάζει το περιεχόμενο. Παλιά λέγανε ότι οι κομμουνιστές θα σας πάρουν τα σπίτια σας, θα σας πάρουν το άλογο, το βόδι, τις κατσίκες, τις κότες και τα κοκόρια, τις γυναίκες σας, γιατί έχουν κοινοκτημοσύνη στο Κόμμα… Τώρα, έχει αλλάξει. Τώρα, τι χρησιμοποιούν; Επειδή και τα δύο κόμματα είναι βουτηγμένα στα σκάνδαλα, επιλέγουν αυτά τα ψεύτικα επιχειρήματα, γιατί υπάρχει η ευαισθησία του λαού απέναντι στα σκάνδαλα και σου λέει: “Το ΚΚΕ; Ιδιο πράγμα είναι και αυτό. Μείνε σε μας τους δυο, τι έχεις να κερδίσεις, τι έχεις να χάσεις, μείνε σε εμάς”.

Στο τέλος κανείς δεν πρόκειται να παραπεμφθεί

– Γεωργία Λοτσοπούλου (ΕΤ3) «Αναρωτιέμαι αν ένα μήνα πριν θα περιμέναμε να βρίσκεται τόσο κοντά στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης η οικολογία και όχι η διεθνής οικονομική κρίση, αν δεν είχαμε το ποσοστό των οικολόγων να εκτοξεύεται στο 8,5%».

– Α. Π.: «Δεν έχετε παρά να δείτε, εμείς βγάλαμε δύο διακηρύξεις για τις ευρωεκλογές. Τη μία πέρσι, δηλαδή σχεδόν 9 μήνες πριν γίνουν οι εκλογές, και μετά την επικαιροποιήσαμε, γιατί τότε δεν είχε ξεσπάσει η κρίση και βγάλαμε και το δεύτερο κείμενο και μέσα εκεί έχουμε για το περιβάλλον. Στο Συνέδριό μας κάναμε κριτική εξέταση της δράσης μας για το περιβάλλον. Δεν έχουμε ανάγκη τους οικολόγους, ούτε εμείς κάνουμε ψηφοθηρία με το περιβάλλον, άλλοι κάνουν ψηφοθηρία με το περιβάλλον. Επομένως, μη μας αποδίδετε προθέσεις που δεν τις έχουμε. Γι’ αυτό σας μίλησα ότι στο 17ο Συνέδριο είχαμε υστέρηση, στο 18ο Συνέδριο λέμε ότι ξεπεράσαμε αυτήν την υστέρηση. Υπήρχαν οικολόγοι τότε; Και εκλογές; Εμείς είχαμε πλήρη προεκλογική προετοιμασία πριν το Συνέδριο του Κόμματος. Το μόνο που δεν είχαμε συζητήσει, γιατί θεωρούσαμε ότι δεν έπρεπε να δεσμευτεί η προηγούμενη ΚΕ είναι η σύνθεση του ευρωψηφοδελτίου».

– Δέσποινα Βογιατζόγλου (ΜΕΓΚΑ): «Αν μπορείτε να σχολιάσετε τη διάψευση του κυρίου Μητσοτάκη σχετικά με τη διοχέτευση χρημάτων από τη Mayo κτλ».

– Α. Π.: «Εγώ τι να σχολιάσω; Ετσι θα πάμε και μέχρι τις εθνικές εκλογές. Θα βγαίνει κάθε μέρα ένα χαρτί. Μεταξύ τους θα σκοτωθούν. Θα βγάζει ο ένας τα άπλυτα του άλλου αλλά στο τέλος κανείς δεν πρόκειται να δικαστεί. Κανείς δεν πρόκειται να παραπεμφθεί. Ο ένας κρατάει τον άλλο. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ. Κακά τα ψέματα. Και, όταν πρόκειται για πολυεθνικές, εκεί κι αν υπάρχει. Αλλά τώρα θα πάει το μαχαίρι στο κόκαλο; Η SIEMENS έχει ανταγωνιστική σχέση με αμερικάνικες εταιρείες και ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι τώρα αυτές οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών έχουν αναλάβει τα εξαρτήματα των οπλικών συστημάτων. Σκεφτείτε τη “Ντόιτσε Τέλεκομ” να έχει και μέτοχο του ΚΚΕ. Μιλάμε για πράγματα που είναι για γέλια.

Και για ψάχτε, εσείς οι δημοσιογράφοι: Ποιος έδωσε τα ΚΑΕ στο Γερμανό και στη Φολί - Φολί; Το ΚΚΕ; Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Ποιος πήρε, επί ΠΑΣΟΚ, τους συσσωρευτές υποβρυχίων; Και μετά μας λέτε, πού τη βλέπουμε την προβοκάτσια.

Είδα χτες τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα. Και μετά το έβαλε το ΜΕΓΚΑ και υπότιτλο. Λέει ο Τσίπρας, “βεβαίως πρέπει να δοθούν στοιχεία”. Προσέχτε. Είναι όπως έκανε ο ΣΥΝ με τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία και με το Ιράκ, “δεν έχουν δημοσιοποιηθεί στοιχεία και έχει δίκιο το ΚΚΕ που αντιδρά”. “Αλλά και αυτό το ΚΚΕ”, λέει, “βλέπει συνεχώς ιμπεριαλιστική περικύκλωση”. Δηλαδή τι; Μανία καταδιώξεως έχουμε; Για να καταλάβω. Δεν είναι προβοκάτσια αυτά; Αλλος να χει δώσει δουλειά και άλλος να την πληρώνει; Και να πληρώνουμε εμείς; Πάμε και αγοράζουμε μία συσκευή και την πληρώνουμε όπως όλοι».